Hoe ik rust vind in de moestuin
Soms stap ik de tuin in met een vol hoofd.
Nog even dit doen, daar nog aan denken, telefoon die piept, allerlei dingen die door elkaar lopen. En toch gebeurt er bijna altijd hetzelfde zodra ik tussen de planten loop: het wordt langzaam rustiger in mijn hoofd.
Niet ineens hoor.
De moestuin is voor mij geen magische oplossing waarbij alles opeens verdwijnt. Maar het helpt wel. Juist door de kleine simpele dingen.
Vaak begin ik met een klein rondje door de tuin. Even kijken hoe alles erbij staat. Zijn er nieuwe bloemetjes open gegaan? Is er alweer een courgette gegroeid die ik gisteren nog over het hoofd zag? Heeft de sla ineens een groeispurt gemaakt?
Dat kleine rondje voelt bijna als landen na een werkdag of bezoek.
Water geven werkt bijna meditatief
Vooral in de avond vind ik de moestuin fijn.
De zon wordt zachter, vogels maken nog wat geluid en de tuin voelt ineens heel anders dan midden op de dag.
Met een gieter of tuinslang een beetje water geven helpt mij echt ontspannen. Niet snel-snel alles afwerken, maar gewoon rustig langs de bakken lopen.
Soms blijf ik veel te lang hangen bij één plant.
Omdat ik ineens zie dat er een klein tomaatje verschijnt. Of omdat een bloem nét open gaat.
Dat zijn van die kleine geluksmomentjes waar ik echt blij van word.
In de moestuin hoeft niks perfect
En eerlijk? Hier gaat ook genoeg mis.
Zaadjes die niet opkomen.
Slakken die nét sneller zijn dan ik.
Plantjes die scheef groeien of ineens besluiten het op te geven.
Maar juist dat helpt mij ook.
De moestuin laat heel duidelijk zien dat niet alles maakbaar is. Soms moet je gewoon opnieuw beginnen. Of accepteren dat iets dit jaar niet lukt.
Dat haalt voor mij ook een beetje de druk weg.
Een momentje niks doen
Soms doe ik helemaal niks in de tuin.
Dan struin ik tussen de bakken door. Kijken naar de bloemen, een hommel die langskomt of de bladeren die bewegen in de wind.
Dat zijn vaak de momenten waarop ik merk dat mijn schouders weer ontspannen.
De moestuin geeft mij niet alleen groenten en bloemen.
Het geeft me ook kleine rustmomentjes tussendoor. En juist die kleine momentjes maken voor mij een groot verschil. Ik noem ze tuingelukjes.
